Rokitnicki Jakub Stanisław h. Prawdzic

Rokitnicki Jakub Stanisław h. Prawdzic (zm. 1689), rotmistrz, poseł na sejmy. Służbę wojskową rozpoczął prawdopodobnie pod koniec 1648 r. Jako rotmistrz chorągwi kozackiej walczył przeciw siłom kozacko-tatarskim pod Beresteczkiem (1651) i w kampanii żwanieckiej (1653). W początkowym okresie Potopu uczestniczył w walkach przeciw Szwedom aż do przejścia hetmanów na stronę Karola X Gustawa; już w lutym 1656 r. znalazł się z powrotem wśród oddziałów wiernych Janowi Kazimierzowi. W kwietniu walczył pod komendą Stefana Czarnieckiego pod Warką, brał udział w kampanii wielkopolskiej i wyprawie duńskiej (1658-1659).

Bitwa pod Beresteczkiem, Franciszek Smuglewicz, przed 1797 r., Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie; fot. Z. Reszka

W 1660 r. uczestniczył w kampanii cudnowskiej. Posłował na sejmy 1662, 1666, 1668 (pierwszy), 1669 (elekcyjny i koronacyjny) i 1670 r. W 1664 r. został chorążym dobrzyńskim. W okresie rokoszu Jerzego Lubomirskiego opowiedział się po stronie rokoszanina i prawdopodobnie uczestniczył w warszawskich rokowaniach konfederatów z dworem królewskim. W październiku 1671 r. udał się do wojsk koronnych na Ukrainę, jednak do obozu hetmana Jana Sobieskiego pod Ilińcami dotarł już po zakończeniu kampanii, przywożąc insygnia dla hetmana kozackiego Michała Chanenki. W grudniu poniósł klęskę w starciu z Kozakami Piotra Doroszenki pod Trościańcem.

Posłował na sejm nadzwyczajny 1672 r.; w sporze między królem Michałem Korybutem Wiśniowieckim a malkontentami opowiedział się po stronie władcy i aktywnie uczestniczył w konfederacji gołąbskiej, starając się m.in. przekonać stacjonującą w Krupem piechotę kwarcianą do nieposłuszeństwa wobec Sobieskiego. W styczniu 1673 r. wziął udział w generalnym zjeździe konfederacji w Warszawie, przekształconym w sejm pacyfikacyjny, na którym został wybrany na deputata do rady wojennej przy hetmanach. Na czele własnej, stukonnej chorągwi pancernej walczył w bitwie chocimskiej 10-11 XI 1673 r. W następnych latach brał udział w kampaniach ukrainnych Jana III Sobieskiego (1674-1676), posłował na sejm koronacyjny 1676 r.; w bitwie wiedeńskiej 1683 r. uczestniczył na czele własnej, 65-konnej chorągwi pancernej w składzie pułku Rafała Leszczyńskiego. Po raz ostatni posłował na sejm 1685 r. Zmarł między sierpniem a grudniem 1689 r.